การที่เราต้องเลือกระหว่าง 2 สิ่งที่เรารัก .....มันยากนะคะ ยิ่งถ้ามีเวลาจำกัดในการเลือกด้วยแล้ว ยิ่งลำบากใจเปน 2 เท่าเลยค่ะ เคยกันมั้ยคะ ที่ต้องฝืนแสดงสีหน้าปกติ หรือสีหน้าดีใจออกไป ทั้งๆที่ในใจมันตรงกันข้าม

                 

                  ช่วงนี้หนักเรื่อง omen กำลังเข้าด้วยค่ะ เนื้อเรื่องปามานว่า เดกคนนึงซึ่งเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ทางความตายน่ะค่ะ ( ไม่ทราบเรียกพรสวรรค์รึพรนรกนะคะแบบนี้ - -* ) ใครก้อตามที่เข้าใกล้เดกคนนี้ก้อจะถูกชักนำไปสู่ความตายค่ะ ปามานว่าเปน ฮาเดส มาเกิดนะคะ ก้ออันนี้ เซก้อไม่แน่ใจนะคะยังไม่ได้ดูค่ะเหมือนกันค่ะ                  

                  อย่างที่บอกไว้น่ะค่ะ นั่นก้อเรื่องในหนัง เรากลับมาสู่โลกแห่งความจิงกันนะคะ ในโลกปัจจุบันเนี่ย คงไม่ถึงกับจะมีคนที่ใครเข้าใกล้ก้อตายกันไปหมดหรอกค่ะ จะมีก้อคงแค่คนที่เข้าไปใกล้ใคร คนอื่นเค้าก้อดวงตกกันไปน่ะค่ะ แค่นั้นก้อถือว่าแย่สุดๆแล้วนะคะ - -

 

                  นำเรื่องกันมาพอควรแล้วนะคะ มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าค่ะ เชื่อว่าหลายๆคนควทราบกิตติวับของสุดที่รักของเซกันแล้วนะคะ เซไม่อยากจะเอ่ยชื่อ กลัวเค้าจะงอนค่ะ แต่ถ้าเผลอหลุดไป ให้ถือเปนนามสมมุดแบบ นางสาวเอ นางสาวบีนะคะ ในที่นี้เซจะขอใช้แทนด้วย นางสาวจี ค่ะ

 

                  เรื่องเกิดเมื่อวันชิงชนะเลิศ UEFA Champions League ระหว่าง Arsenal FC และ Barcelona FC ทั้ง 2 ทีมทำสถิติไม่แพ้มาตลอด 9 นัด โดยอาเซน่อลมีสถิติสวยหรูกว่านิดหน่อย ที่ไม่เสียประตูมาตลอด 9 นัดหลังสุดด้วย ลางร้ายเริ่มก่อตัวตั้งแต่นัดก่อนหน้าที่ลิเวอพูลแข่ง เพื่อเปนการไม่ประมาท เซเลยให้จีเค้าใส่เสื้อบอลทีมตรงข้ามค่ะ โดยอ้างว่า ไหนๆจีก้อชอบลิเวอพูลไม่อยากเชียอาเซน่อลเซก้อไม่บังคับนะ เชียกันคนละทีมจะได้สนุกไง ว่าแล้วก้อยื่นเสื้อบาซ่าให้เค้าไปค่ะ....หลงกลเตมๆ

                 ไปถึงหน้าสนาม สต๊าด เดอ ฟร้อง ก่อนเวลาปามาน 1 ชม. ค่ะ ไม่ได้รีบอะไร เพราะจีกะเซมาปารีสกันตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ หน้าสนามมีตั๋วเถื่อนขายมากเลยค่ะ  ราคาแพงกว่าปกติมากนะคะ แต่ก้อมีพวกคนจีน คนเอเชียซื้อไปค่ะแปลงเปนเงินไทก้อใบละปามาน 20000 ได้นะคะ ทั้งๆที่ตั๋วใบนั้น อยู่ไกลจากสนามค่อนข้างมาก

                 เข้าสนามค่ะ ถึงเวลาแล้ว ว่าแล้วเซกะจีก้อเดินเข้าไปนั่งที่แสตนด์กลางด้านบนที่จองตั๋วไว้นะคะแสตนกลางด้านบนนี่ เค้าไม่แบ่งพรรคแบ่งพวกกันค่ะ จะใส่เสื้อยังไง เชียทีมไหน นั่งใกล้กะนได้ค่ะ ไม่เหมือนด้านล่างที่มีการแบ่งพวกเชียกันแบบสู้ขาดใจนะคะ ข้างบนนี่ออกจะเปนพวกใส่สูทผูกไท้น่ะค่ะ จิงๆอยากลงไปสนุกข้างล่างนะคะ แต่กลัวคุนพ่อเปนห่วง เลยจำยอมค่ะ

                 ครึ่งแรก แม้อาเซน่อลจะโดนไล่ออกไปก่อน 1 คน ตั้งแต่นาทีที่ 10 แต่ก้อยังนำไปก่อน 1-0 นะคะ ถือว่า ยังโล่งอกค่ะ จบครึ่งแรกยังนำอยู่แบบนี้แล้วก้อเดินเกมส์แบบสบายมีโอกาสได้ลูกที่ 2 อยู่เรื่อยๆค่ะ

                 ครึ่งหลังค่ะ ใครไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะคะ.....เซผิดเองแหละค่ะ ที่ชวนจีเค้าลงไปดูที่แสตนด์ อีสเอนด์ ฝั่งกองเชียอาเซน่อล วันนั้นเซใส่เสื้ออาเซน่อลสีแดงไปค่ะ แต่จากการจับสลาก อาเซน่อลใส่เสื้อสีเหลืองนะคะ ที่ฝั่งกองเชียเค้าเลยแจกเสื้อสีเหลืองเพือ่ที่จะได้เข้าไปเชีย นั่งรวมกันเปนสีเหลืองทั้งแถบน่ะค่ะ คนที่เค้าเชียกันอยู่ก้อส่งเสื้อมาให้จีกะเซค่ะ เค้าคงงงแหละค่ะที่เหนจีใส่เสื้อบาซ่าแต่เดินมานั่งฝั่งอาเซน่อล แหะๆ....

                ตอนนั้นมันเร่งรีบค่ะ ครึ่งหลังจะเริ่มแล้ว เลยใส่เสื้อทับเสื้อที่ใส่อยู่แล้วเดินเข้าไปเชียกับเค้าค่ะ พวกเซตัวเลก เค้าเลยให้ไปนั่งข้างหน้าติดขอบสนาม ดีเลยค่ะ อิอิ บรรยากาศดีกว่าข้างบนมากเลยค่ะ กองเชียเชียกันสนุกมากค่ะ เซดูเกมส์ตาไม่กระพริบเลยค่ะ โอกาสที่จะได้แชม เข้ามาใกล้เรื่อยๆแล้ว ใจมันเต้นรัวเลยค่ะ อีก10 กว่านาทีเวลาจะหมดแล้ว

                แต่แล้ว สกอร์ก้อมาเปน 1-1 ค่ะ ยังไม่เอะใจอะไร เพระมัวแต่โฮ่บาซ่าตามที่กองเชียด้านหลังเค้าช่วยโฮ่นำมาก่อนค่ะ เริ่มเกมใหม่ค่ะ อาการมันเหมือนหมอฟันบอกว่า ไม่เจบน้า เบาๆ แล้วดึงฟันออกจากปากทันทีน่ะค่ะ แบบว่ามันยังไม่ทำใจ..... 2-1 มันเกิดขึ้นเรวมากค่ะ ทำใจไม่ทันจิงๆ ก้มลงมองพื้น เหมือนทุกอย่างมันดาวลงค่ะ แล้วก้อมีเสียงพูดข้างๆค่ะ

                " that's allright. Just 2-1. A few minute everything is change to ur team side "

                "...." เซไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ นอกจากมองกลับไปที่เจ้าของเสียงด้วยสายตาที่อยากจะไม่เชื่อในเรื่องงมงาย แต่มาถึงเวลานี้ อะไรๆทำไมมันเข้าทางไปหมดไม่รู้ค่ะ.....

                "..... Hey. Not me. Why u look at me like that, Huh? No no no no no...Sey Hey"

                "....." พูดไม่ออกจิงๆค่ะ ในใจตอนนั้น คิดแค่ว่าอยากจะจับถอดเสื้อออกเด่วนั้นเลยค่ะ แต่มันทำไม่ได้ กองเชียแถวนั้นเปนอาเซน่อลทั้งหมด อยู่ๆมีบาซ่าโผล่ออกมามันจะเปนการไม่เกรงใจเค้านะคะ ......บางทีการที่เราต้องเลือกอะไรซักอย่าง มันทำใจยากจิงๆนะคะ .... แต่สุดท้ายเซก้อเลือกที่จะรักษาน้ำใจคนที่เซรัก

 

                                         เฮ้อ....แต่ขอระบายหน่อยเถอะค่ะ

 

                                                                                                         Lindsey

 

ปล ภาพวันนั้นยังติดตาเซเลยค่ะ มันเปนภาพที่ลำบากใจจะพูดจิงๆค่ะ หันมาเจอที่ตัวเองรักที่สุดกำลังทำร้ายทีมที่ตัวเองรักที่สุด .....ด้วยการเชีย     .......โอย พลาดเองค่ะ

              

                เคยโดนกรีดกระเป๋ากันมั้ยคะ...?

 

                วันนี้เซโดนมาค่ะ กระเป๋าขาดเปนรอยยาวเลยค่ะ ใบนี้ป๋าซื้อให้เซด้วยจิคะ รักมากด้วย แต่ก้อ...เอาเถอะค่ะ ทำอะไรไม่ได้แล้ว ขาดไปแล้วนี่คะ ...  T-T

 

                โดนกรีดตอนวางไว้ค่ะ พอดีเซกะจีไป U แล้ววางของไว้ตรงชั้นนะคะ มันเปนลอกเกอค่ะ แต่ด้านล่างจะมีช่องเว้นไว้ค่ะ พอที่จะเอาอะไรใส่ไปได้ค่ะ กว้างปามานแค่ 1 1/2 inches เองนะคะ เซก้อไม่ทราบว่าเค้ามีไว้ทำไมอ่ะนะคะ อาจมีไว้ระบายอากาศ ปามานนั้นมั้งคะ

 

                แล้วทีนี้อยุ่ดีดี กะลังทานข้าวกะจีอยุ่อ่ะค่ะ เพือ่นเซก้อวิ่งมาบอกค่ะ ว่ามีเดกมาขโมยของในลอกเกอเซ จับตัวได้แล้วตอนกะลังเอามีดกรีดกระเป๋า พอดีมีคนเดินผ่านอ่ะค่ะเค้าเลยเรียกคุนยามมาจับตัวไว้ เซกะจีก้อวิ่งไปดูค่ะ ไม่ไกลหรอกค่ะ ปามาน ไม่เกิน 30 metres จากตรงที่เซนั่งทานข้าวเลยค่ะ เรียกว่าคนๆนี้ใจกล้ามากนะคะ ตรงนั้นคนเดินผ่านไปมาก้อมีนะคะ ถึงวันศุกจะมีคนไม่มาก

 

                เหนคนขโมยก้อตกใจเลยค่ะ ยังเปนเดกอยุ่เลยค่ะ อายุ 12-13 เองค่ะ มาขโมยของแล้ว คุนยามเค้าถามว่าจะให้ทำยังไง เซก้อเลยคุยกะเดกนั่นค่ะ เดกนั่นก้อไม่ตอบเซค่ะ แต่มือเค้ากำกระเป๋าเงินแน่นไม่ยอมปล่อยเลยค่ะ ไม่ยอมมองหน้าเซด้วยนะคะ จีเค้าเลยก้มมาดูค่ะ แล้วถามว่าอะไรเนี่ย ตัวแค่นี้เปนขโมยแล้วเหรอ  เรียกแม่มาตีดีมั้ยเนี่ย .. แต่เดกเค้าฟังไม่ออกอ่ะค่ะ จีพูดอังกิด เซเลยถามเค้าว่า แม่เค้าอยุ่ไหนค่ะ คุนยามเค้าบอกว่า เดกนี่ไม่ยอมเคยพูดกะใครเลย ไม่รุ้พูดได้รึป่าวด้วย แล้วคุนยามเค้าก้อพยายามจะเอากระเป๋าเงินเซคืนจากเดกคนนั้นค่ะ เดกคนนั้นก้อไม่ยอมปล่อยค่ะ ยังไงก้อไม่ปล่อยนะคะ ขนาดคุนยามตีด้วย ดุด้วยนะคะ เซเหนแล้วใจมันหดหู่น่ะค่ะ.....เลยนึกถึงคำที่ป๋าเคยสอนเซได้ค่ะ

 

                .....วันนั้นที่บริษัท พนักงานคนนึงโดนป๋าเรียกพบ ข้อหาขโมย เค้าเปนพนักงาน stock ค่ะ ป่าไม่ได้เปนคนจ้างนะคะ แบบว่า บริษัทป๋าเซจ้างบริษัทอื่นมาทำงานบางอย่างด้วยอ่ะค่ะ อย่าง stock ที่ท่าเรือนี่ก้อบริษัทนึงค่ะแต่ก้อถือว่า under cover ของ บริษัท sony thai ของป๋า นะคะ เลยสามารถไล่พนักงาน สั่งพักงานพนักงานได้ค่ะ

               พนักงานคนนั้น ขโมยสินค้าในโกดังไปขาย รวมเปนเงินปามาน 140,000 นะคะ ป๋าก้อสอบถามเค้าค่ะ ว่าเปนอะไรรึป่าว ทางบ้านมีปันหารึ หรือว่าเปนหนี้พนัน.....อะไรมากมายค่ะ เซก้อไม่ได้ฟังนะคะ แต่รู้แต่ว่าภรรยาเค้าหนีไปกะแฟนใหม่ค่ะ มีเค้าคนเดียวเลี้ยงลูก 3 คน เงินเดือนที่เกบไว้ ภรรยาก้อเอาไปด้วย ตอนนี้เลยไม่มีเงินผ่อนของที่ยังผ่อนอยุ่อ่ะค่ะ สุดท้ายป๋าไม่ได้ไล่ออกนะคะ เพียงแต่บอกว่าอย่าทำอีก แล้วก้อเงินชดใช้ให้ผ่อนคืนให้ครบ เพียงแต่ว่าจะหักเดือนละ 1000 บาทไปเรื่อยๆ จนกว่าจะครบค่ะ ลองคิดดุนะคะ ว่ามะไหร่จะครบ.....

 

               140 เดือนนะคะ เปน 10 ปี+ นะคะ เซเลยถามป๋าค่ะ ว่าแล้วจะได้ครบเหรอคะ ป๋าบอกว่า

 " เงินน่ะ เราอาจไม่ได้จากเค้าครบหรอก เซลูก แต่เราได้จิตใจ ได้ความเคารพจากเค้ามากเกินกว่าที่จะเรียกว่าครบอีกนะ....

               ....ของที่หายไปน่ะ มันเปนของฟุ่มเฟือยของเรา แต่สำหรับเค้า มันเปนของจำเปนต่อทั้งเค้าและลูกของเค้าเลยนะ เราเปนนายคน ไม่ใช่เพราะเรามีอำนาจมากกว่าเค้า แต่เราเปนนายคน เพราะเค้านับถือเราจากก้นบึ้งจิตใจของเค้าต่างหากลูก จำเอาไว้นะ เพราะอีกหน่อย เซจะเปน ณ เชียงใหม่ จูเนีย ต่อจากพ่อ..."

 

              คิดได้ขึ้นมาค่ะ เซเลยให้เงินในกระเป๋าเค้าไปค่ะ เหลือไว้แต่บัด ในกระเป๋า ไม่ใช่ว่าจะรวยอะไรนักหนานะคะ แต่ถ้าคิดว่า เราเอาเงินที่เราจะใช้ฟุ่มเฟือย มาช่วยชีวิตคนๆนึงให้อยู่ต่อไปได้ มันน่าจะดีกว่านะคะ ถ้าเปนเราเอง ไม่แย่มากๆจิงๆ ไม่มีใครหรอกค่ะ ที่อยากจะทำอะไรที่ไม่ดี

 

   ปล. จี เซขอโทษนะ....แต่ว่า วิธีการของเซกะจีมันต่างกัน แบบที่เซทำ จีอาจมองว่าไม่ถูก แต่เซก้อรู้น้า ว่าจีเปนห่วงเซ ...ขอโทษน้า ขอโทษน้า วันหลังจะระวังตัวเองจ้า

 

                                                                                                Lindsey

                         จะเล่าให้ฟังนะคะ ประสบการณ์ครั้งหนึ่งของการเป็นเด็กวัดค่ะ หลวงพ่อที่วัดแถวบ้าน เค้าชื่อ อูบานี่ ค่ะเป็นคนใจดีมากเลยค่ะ เป็นคนสอนคำสอนให้เซตั้งแต่เซยังเด็ก รวมทั้งเป็นคนล้างบาปให้เซด้วยค่ะ ก้อจะเรียกเค้าว่า Dad Aubarni นะคะส่วนพ่อจิงๆ เซเรียก Dad Auan (อ้วน) ค่ะ อิอิ ป๋าโดนเซเวฟซะแล้ว.... พูดแล้วคิดถึงป๋าจังค่ะ แหะๆ T-T

 

                         คืนก่อน Easter's Day บ้านเซ ( เซ เมเม่ จี ) ก้อไปวัดกันค่ะ พ่ออูเค้าไม่ได้เจอเซนาน เค้าเลยเข้ามาทักค่ะ แล้วก้อคุยกะคุณแม่ ลูกสาวพาแฟนมาเที่ยวบ้าน คนแถวบ้านก้อมาคุยค่ะ เซตอบไม่ทันเลย บางคนไม่ได้เจอนานมากนะคะเป็นปี ความรู้สึกมันจะประมาน เหมือนครอบครัวใหย่ๆอ่ะค่ะรู้จักกันทั้งวัดเลย ความรู้สึกแบบนี้ ในเมืองไม่มีนะคะ ต้องไกลเมืองหน่อยแบบบ้านเซ....อ่า แต่ไม่บ้านนอก(มาก)นะคะ ขับรถไม่ถึงชม.ก้อเข้าเมืองแล้วค่ะ

 

                        ก่อนกลับเค้าก้อให้เลือกกันค่ะ ว่าอยากให้ใครมาเป็นแจก Easter's Egg Weekend นี้ ก้อกลายเป็นเซค่ะ - -" โทษฐานหายหน้าไปจากละแวกบ้านนาน แต่วันนั้นจะพิเศษนะคะ อิอิ จีเค้าได้เลือกทำหน้าที่แทนพ่ออูด้วยนะคะ ตอนแจกขนมปังกะไวน์ ยืนคู่กัน 2 คนด้านหน้า ตอนคนอื่นเค้าร้องเพลงกันอยู่ อายจังค่ะ แค่คิดนะคะเนี่ย วันจิงต้องทำนิ่งให้ได้ค่ะ ดีนะคะเนี่ยมีจีอยู่ด้วย ^u^

 

                        กลับบ้านทานข้าว อาบน้ำ นอนแต่เยนเลยนะคะ 7 ทุ่ม อ่า..19.00 ก้อหลับเลยค่ะ แต่กว่าจะเข้า ก้อนานหน่อยค่ะ ตื่นเต้นค่ะ ความหวังของหมู่บ้าน หุหุ จีจิคะ ทำไมดูสบายอารมจัง ไม่เคยเจอจีอยู่ในสภาพทุกข์ร้อนมาก่อนเลยค่ะ ช่างเป็นคนที่มีความสุขกะชีวิตจิงๆค่ะ ยัยนี่

 

                        ถึงแล้ว....วันจิง ทำไมวันนี้คนมากกว่าวัน prepare ตั้งมากแน่ะค่ะ โหย... ที่กะไว้มันไม่ถึงขนาดนี้นะคะ นี่น่าจะปามาน 100-200 คนได้ค่ะ แต่มาถึงขนาดนี้ เด๋วเมเม่จะเสียหน้า เรื่องแค่นี้ไม่ยากไปกว่าความสามารถเซหรอกค่ะ... จิ๊บๆ (ขอเอาคำไทมาใช้นิดนะคะ ผิดไปขอโทษด้วยค่ะ หุหุ)

 

                        อ่าค่ะ สวดเสดแล้ว อธิบายความหมายของวัน ตามด้วยร้องเพลง ..... โอเจค่ะ ถึง turn ของจีกะเซแล้ว หันไปบอกจีค่ะ (เพราะจีฟังฝรั่งเศสไม่ได้ค่ะ) 

                        " G ur turn now. U're in the right side and the rest is mind. Take that vessel its under the stairs inside go with u. U allot that bread after u dip it in wine.... OK? ....."

      .........

      ................

                        " Hey...Yoh G. R u OK?"

                        " ...Ah..What? Pardon?."

                        " Honey...ur gum spit it out....-*-

                       ไม่ได้ฟังเซเยยค่ะ มัวแต่ทำมิวสิคไปกะเพลงที่วัด ยัยดาวพระศุกร์นี่.....ง่ะ แล้วก้อคายหมากฝรั่งด้วย จีเอ้ย...ปากว่างไม่ได้ค่ะ ต้องมีอะไรมาเคี้ยว ถึงว่าจิคะ เงียบเชียว 555+

 

                       ก้อจัดการตามหน้าที่ค่ะ ยืนตรงกลาง 2 คน จีอยู่ขวาเซอยู่ซ้าย จีแจกขนมปังกะไวน์ เซแจก Easter's Egg ขนมปังเนี่ย เค้าไม่ได้ให้หยิบเองนะคะ ต้อง feed อ่ะค่ะ หนุ่มๆแถวบ้านนี่ปกติไม่มีนะคะมาเรียงคิวรอทานขนมปัง วันนี้มาต่อกันอกไปนอกวัดเลยค่ะ - - หุหุ สาว American เป็นที่นิยมแถวนี้นะคะเนี่ย

                      

                       จีก้อ feed ไปค่ะ บางคนแกล้งทำจะทานนิ้วจีไปด้วย บางคนแกล้งทำเป็นเปิดปากน้อยๆ แกล้งแซวมั่ง ขอเบอร์มั่ง ที่อยุ่มั่ง ชวนทานข้าวมั่ง นี่ดีนะคะจีฟังไม่รู้เรื่อง เวลามีใครเค้าคุยด้วยก้อยิ้มไปค่ะ พูดอะไรมาก้อยิ้มมม เวลาไม่คุยนี่ก้อน่ารักดีนะคะเนี่ย ใครจะรู้คะ ยัยนี่แหละค่ะ chatterbox เลย...

 

                       จียิ้ม ไม่ตอบ...เดินมาถึงเซ รู้แล้วค่ะว่าเซพูดด้วยได้แน่....แต่ไม่ต้องมาชวนไปไหนนะคะ เซตอบให้ก่อนค่ะ...

                    

                         " ขอบคุณค่ะสำหรับงานวันนี้....อ่อ ขนมปังที่แฟนเซแจกให้มะกี้ ถ้าข้างในมีเหรียญอยู่ เอาเหรียญนั่นรับหนังสือได้ที่ด้านนอกนะคะ มีจำกัดแค่ 500 เล่มค่ะ"

 

                        หุหุ พวกที่ปกติไม่ทานขนมปังวัด แต่วันนี้อยากทานจ๊าง ก้อทานเหรียญไปด้วยละกันค่ะ ... 555+

   

  ปล เหรียญไม่ได้มีจิงนะคะ เซไม่ใจร้ายขนาดใส่จิงหรอกค่ะ แค่อยากบอกแบบมีมารยาทว่านั่นน่ะ แฟนเซนะคะ หวงด้วย อิอิ 

 

                                                                             ขอบคุนค่ะ อุส่าเสียเวลาอ่านจนจบ 

     

                                                                                                    Lindsey

 

                                                           

 

 

                 ลองนึกดูนะคะ.....

 

                 เซอยากให้ทุกคนลองนึกสิ่งของ หรือวัตถุอะไรก้อได้นะคะ ที่สามารถบ่งบอกถึงการแสดงความรักค่ะ นึกไปค่ะ อย่าเพิ่งอ่านต่อนะคะ.....

 

                 ...................

 

                 ........................

 

                 เอาล่ะค่ะ ถ้าได้แล้ว ลองอ่านต่อไปนะคะ

                 สิ่งของที่ทุกคนนึกไว้นะคะ จะมีอยู่แค่ไม่กี่อย่างค่ะ เซจะยกตัวอย่างให้ค่ะ ที่ได้รับความนิยมน้อยลงมานิดหน่อย ก้อคือ ช๊อคโกแลต นะคะ ส่วนอีกอันนึง เป็นอันที่เซจะพูดถึงในบลอควันนี้ค่ะ

ถ้าพูดการแสดงความรักต่อกันแล้ว ไม่มีคนไหนจะไม่นึกถึงหรอกค่ะ ของสิ่งนั้นก้อคือ ดอกไม้นั่นเองค่ะ

 

                เคยนึก เคยสงสัยกันมั้ยคะ ว่าทำไม ถึงต้องแสดงความรักกันด้วยดอกไม้ ? ใครเป็นคนเริ่มต้นคะ ...... ทำไมไม่ให้อย่างอื่น ลองสมมติเล่นๆนะคะ ถ้าคนๆนั้นที่เริ่มต้นให้ดอกไม้แสดงการบอกรักเป็นครั้งแรก เกิดเปลี่ยนเป็นให้สิ่งอื่นแทน สิ่งขิงสิ่งนั้นจะตกทอดมาเป็นธรรมเนียม ปติบัดของพวกเรามั้ยคะ ? อันนี้เซว่าน่าคิดนะคะ

                

                อย่างที่เซเคยสงสัยเวลามองโต๊ะว่า ทำไม สิ่งของสิ่งนี้เราจึงเรียกมันว่า โต๊ะ พ่อเซบอกแค่ว่า เพราะคนที่สร้างมันมา เรียกมันว่า โต๊ะ ไงลูก เซ เพราะงั้น ถ้าวันไหน เซเป็นคนคิดค้นอะไรขึ้นมาได้ เซอยากให้ทุกคนเรียกมันว่าอะไร เซก้อสามารถทำได้ ยิ่งใหย่ดีมั้ยลูก..... ยิ่งใหย่ค่ะ พ่อ

 

                ก้อนอกเรื่องมาพักนึงละค่ะ แหะๆ ต่อนะคะ ที่เซบอกว่า ชื่อเรื่องวันนี้เขียนก่อนไม่ได้ เพราะว่ามันจะเป็นการบอกนำความคิด ของสิ่งที่เซจะถามตอนต้นเรื่องอ่ะค่ะ งั้นบอกชื่อเรื่องก่อนนะคะ

   

                                             .... ดอกไม้ กับ ความรัก ....

 

                 ดอกไม้ ทำไมถึงเกี่ยวข้องกับความรัก รู้มั้ยคะ ไม่ใช่ว่าเพราะมีคนนำมาแสดงความรักแล้วทำต่อๆกันมานะคะ แต่หากลองสังเกตดีๆ จะเห็นค่ะ ว่าความรัก มีส่วนคล้ายคลึงกับดอกไม้ เช่น

                 - ดอกไม้เกิดขึ้นเพื่อการสืบพันธุ์ ถูกมั้ยคะ ?....... ถูกนะคะ ถึงแม้จะติดเรทไปหน่อย แต่มันก้อเป็นความจริงของธรรมชาติค่ะ

                 - ดอกไม้ทำให้โลกสวยงาม สถานที่ใดมีดอกไม้ บรรยากาศจะอบอุ่นกว่าที่อื่นนะคะ

                 - ดอกไม้ มีทั้งสวย และไม่สวย มีพิษ และไม่มีพิษ แต่ทุกดอก ล้วนเกิดขึ้นเพื่อประโยชน์ของตัวต้นไม้เองทั้งนั้น

                 - ดอกไม้ สามารถเกิดขึ้นได้ แม้ในสถานที่แห้งแล้งกันดารเพียงใดก้อตาม

                 - ดอกไม้ แม้จะแห้งเฉา โรยรา หรือตายไปกี่ครั้ง จะเหลือเมล็ดทิ้งไว้เสมอ เมล็ดนั่น เราเรียกมันว่า ความทรงจำที่ดีค่ะ ตราบใดที่ตัวต้นไม่ตาย ดอกไม้ก้อยังสามารถเกิดขึ้นได้เรื่อยๆ

                ยังมีอีกมากนะคะ ลองเอาแนวความคิดนี้ไปเปรียบเทียบดูค่ะ จะเห็นได้ว่า ดอกไม้ เกี่ยวข้องกับความรักอย่างมากเลยค่ะ คนที่คิดคนแรก จะต้องเป็นคนที่เปรียบเทียบได้ดีที่สุดคนนึงเลยนะคะเนี่ย

 

               สุดท้ายของบลอคนี้นะคะ ลองอ่านดูค่ะ

 

               ดอกไม้

              

               ถ้าเราตัดเอามาเก็บรักษาไว้ในขวด ไม่ให้โดนแดด โดนลม โดนแมลง ถึงมันจะสวยสดขนาดไหน แต่สุดท้าย มันก้อจะขึ้นรา เพราะความชื้นที่มากับความสดสวยของตัวมันเอง เวลาที่แห้งกรอบ จะเหลือเพียงเศษเถ้าธุลีที่เกิดจากการกัดกินของเชื้อราเท่านั้น

 

               แต่หากเราทิ้งเวลาไว้ จนกระทั่งดอกไม้แห้งไปเอง โดยไม่ต้องเอาใส่ขวด เพียงแต่คอยไล่แมลงรบกวน ทิ้งไว้จนกระทั่งดอกไม้ไม่มีความชื้นหลงเหลืออยู่ สุดท้าย แม้จะเหลือเพียงซากของดอกไม้ที่เคยสวยวางแห้งกรอบอยู่ แต่ดอกไม้ดอกนี้ จะไม่กลายเป็นเศษธุลีที่เกิดจากการกัดกินของเชื้อราที่มากับตัวมันเองแน่นอน

 

                                                                                     Lindsey 

                   

                                   When you hurt when you know what love is 

 

                                            คนที่เคยเจ็บ คือคนที่รู้จักคำว่ารัก               

 

                               คนที่เคยมีความรักน่าจะรู้นะคะ ว่าจริงๆแล้ว ความรักมันทำให้มีความสุขขนาดไหน ทุกเวลาที่อยุ่ในห้วงแห่งความรัก มองอะไรมันช่างสวยงามไปหมด ในขณะเดียวกัน คนที่ไม่มีความรักเองก้อคิดถึงแต่ในแง่บวกของความรัก หวังว่ามันจะทำให้ชีวิตมีความสุข ทำให้ชีวิตครบถ้วนสมบูรณ์ สรุปคือไม่ว่าใคร ก้อกลับเห็นแต่คุณประโยชน์ของความรัก ทั้งๆที่ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าความรักในนิยามของตัวเอง คืออะไร ?

              

                กับคำถามที่ว่า คุนรักคู่ของคุนตรงไหน เพราะอะไร ..... น้อยคนนักจะตอบได้ นั่นเพราะเค้าไม่ได้รุ้ความหมายของคำว่า รัก รุ้แต่เพียงอยากอยุ่ใกล้ มีความสุขที่ได้อยู่กับคนๆนี้ หากจะบอกว่า นั่นคือความหมายของคำว่า หลง ต่างหากค่ะ

 

                ตัวเซเองไม่เคยมีความรักให้กับคนอื่นแบบแฟน มีแต่ความรักแบบพ่อ แม่ ลูก ให้กันแบบครอบครัว เซเคยคิดมาตลอด ว่าวันไหนที่เซมีแฟน เซคงมีชีวิตที่มีความสุขนะ จะไปไหนก้อไปกัน 2 คน ทำอะไรเพื่อกันและกัน ดูแล้วคงจะน่ารักดี และแล้ว..............เซก้อเปนอีกคน...

                         

                                                ที่คิดถึงแต่ความรักในแง่บวก

 

                หากวันนึง เซเจ็บจากความรัก วันนั้นคงจะเป็นวันที่ทุกข์ที่สุดของเซ แล้วก้อแน่นอน คนที่เจ็บกว่าเซ คือพ่อแม่ของเซ การที่ต้องเห็นลูกสาวตัวเองเจ็บปวดจากความรักที่ล้มเหลวเพราะใครคนนึงที่ลูกสาวรักหมดหัวใจ ความรู้สึกนี้ เซยังไม่สามารถอธิบายได้นะคะ แต่คิดว่า มันคงไม่น้อยกว่าลูกตัวเองแน่ 

 

               แล้วคนที่อยุ่ข้างเราตลอด จะเป็นใครคนนั้นที่เราเสียใจเพื่อเค้ารึป่าว เวลานั้น เราจะรุ้เองค่ะ ว่าไม่ใช่ คนที่อยุ่เคียงข้างเราเสมอ คือ พ่อ แม่ แล้วก้อตัวเราเองเท่านั้น ถามว่าเวลา ที่ใครๆเคยบอกว่ามันจะช่วยให้อะไรดีขึ้น มันเปนความจิงใช่มั้ย..........เวลา จะช่วยอะไรใครได้ ในเมื่อตัวมันเองยังทำได้แค่หมุนไปข้างหน้า โดยที่ตัวมันเองยังไม่รู้จุดหมายของตัวเองด้วยซ้ำ ว่าจะหมุนไปถึงไหน พอครบวัน มันก้อหมุนกลับวนมาที่เดิม

     

              คนเราเวลาที่เจ็บจากความรัก ถ้าบอกว่าให้อยุ่นิ่งๆ เงียบๆ ปล่อยให้เวลามันช่วยให้อะไรดีขึ้น คนพูดอาจทำได้ แต่คนที่เจ็บล่ะคะ อยากให้เวลามาช่วยแบบนั้นรึคะ.......เวลา เป็นได้แค่ข้ออ้างของคนเวลาที่ไม่สามารถทำอะไรได้แล้วเท่านั้น ตัวเราเองแหละที่จะทำให้ตัวเองลืมเรื่องเลวร้าย หรือคิดอะไรได้เพื่อตัวเองขึ้นมา มีแต่ตัวเราเองเท่านั้น 

 

             ใครๆเคยบอกเอาไว้ว่า....

            

                Most relationship problems are solved just through the passing time.

                              

                                            เวลา.......ใครว่ามันช่วยอะไรได้ ?

               

               ขนาดคนคบกันมาเป็น 10 ปี เวลาขนาดนั้น ยังไม่สามารถช่วยก่อให้เกิดแม้ความผูกพันที่จะช่วยให้ความรักของคน 2 คนดำรงต่อไป แม้จะมีอุปสรรคขนาดไหนก้อตาม

               เวลา....ทำได้แค่ทำให้คนค้นพบถึงความน่าเบื่อ น่าสังเวช ในตัวอีกฝ่าย

               แม้ท้ายสุด เวลาเลิกกัน เวลาก้อไม่ได้ช่วยแม้แต่จะทำให้คนเราคิดอะไรได้ ถ้าในเมื่อคนเรามันไม่เคยคิดถึงช่วงเวลาดีดีที่เกิดขึ้น ระหว่างมีกันและกัน

                       

                                   มีแต่จะช่วยให้ลืมอะไรดีดีที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น

                 

               บางสิ่งบางอย่าง เราจะไม่เห็นคุนค่าของมัน จนกว่าจะมีวันนึงที่เราต้องเสียมันไป 

              

    อย่ารอให้เวลามาพรากสิ่งที่เรารักไป วันนั้นเราจะเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรที่ควรจะทำเพือสิ่งที่เรารัก

 

                                                                                               Lindsey

                  

 

              

 

                                 

       

                                  

 

                               

          ง่วงจังค่ะ แต่ไม่ได้อัพบลอคมานานแล้ว อยากอัพมากเลยค่ะ วันนี้นะคะ ทำงานส่ง ทำมา 3-4 วันแล้ว เพิ่งจะเสดตอนนี้แหละค่ะ เวลาที่นี่ก้อ เกือบตี 4 แล้ว กลับมาบ้านตั้งแต่ 2 โมง ยังทำไม่ได้หยุดเลยค่ะ ตาจะติดกับ scope แล้ว กลัวว่าสายตาจะสั้นจังค่ะ - -" หมดสวยกันพอดี ยิ่งมีจำกัดอยู่ T-T

         

          ตั้งแต่กลับมานะคะ เล่าไปจะเบื่อป่าวมะรุ้ค่ะ ชีวิตมีแต่เรียน เล่าเรื่องเรียนไปก้อไม่สนุกอ่ะนะคะ งั้นเอาอะไรดีน้า คิดๆๆๆๆ .... - -" ตั้งแต่กลับมามีแต่เรื่องเบื่อแหะ แหะๆ ^^" อืมม เรื่องทำกับข้าวละกันค่ะ ก้อขอรบกวนนิดนะคะ ใครมีเมนูง่ายๆ สามารถทำได้แม้จะไม่มีประสบการณ์ก้อส่งมาหน่อยนะค้า สงสารเดกน้อยที่ต้องทานแต่ปลาครึ่งดิบครึ่งสุกหน่อยค่า บางวันทานไม่ได้ก้อต้องทานสลัดผักดิบ ขอรบกวนมาเป็นเม้นท์เลยจะดีมากค่ะ ถ้ามีมากส่งทางเมล์ก้อได้นะคะ lindsey_derubartin@yahoo.com นะคะ ส่งมาที่ yahoo นะคะ ที่ hotmail ไม่ค่อยได้เปิด (นี่ถ้าอยุ่ไทยังมีมาม่านะคะ ที่นี่ไม่ใช่ไม่มีนะคะ แต่ที่นี่มีแม่ด้วย ทานมะได้ค่ะ รันทดชีวิตจิงๆ)

 

          ก้อช่วงนี้ยังไงถ้าเซไม่ได้ออนเกม รึออนเอม ก้อเพราะงานยุ่งนะคะ เวลาก้อไม่ตรงกัน ทำงานเสดจะเล่นก้อมะมีคนแล้ว ยังไงก้อจะพยายามออนบ่อยๆค่ะ อ้อ จี ถ้ากลับไปแล้วอ่านไม่ออก โทรมาหาด้วยนะคะ วันนั้นลบ font ในเครื่องออกไปหลายอันไม่รุ้ไปลบโดนอันที่ใช้มั่งป่าว โทดทีน้า ลงใหม่เองละกัน บะบายจ้า

 

         ส่งท้ายอีกทีนะคะ ช่วงนี้ร้อนๆอุ่นๆทุกวันเลย ทั้งๆที่อยุ่หน้าหนาว ใครน้อนินทาเรา ขอบคุนน้า ที่ทำให้เซไม่แข็งตาย แต่ลดๆนิดนึงก้อดีน้า ช่วงนี้เริ่มร้อนเกินแล้ว เด๋วได้ทูพีซไปเรียนกันพอดี อิอิ

 

                                   ขอบคุนนะคะ แล้วเจอกันอีกนะคะ บะบายค่ะ

                                                                                     

                                                                                         Lindsey

                   มาละค่ะ โทษทีนะคะคุนฝ้าย คุนหนิง ที่อยุ่ๆก้อหายไปเลยตอนบ่ายอ่ะค่ะ ก้อตามคิวอ่ะนะคะ คือแบบว่า..

                   เอาที่คุนหนิงก่อนละกันค่ะ เซกะลังลองกดอัพบลอคอยู่อ่ะค่ะ แต่กดเซฟยังไงก้อไม่ออกไปซะที ระหว่างที่รอคุนหนิง เซก้อเลยโทรสับลงไปข้างล่างค่ะ สั่งขนมมาทาน แต่โทรมะติดอ่ะค่ะ กะลังงงๆ จีก้อตื่นมาพอดีอ่ะค่ะ เซเลยบอกว่า จี เซโทรสับไม่ได้ จะโทรลงไปข้างล่างทำไงดี หิวขนม จีบอกว่าก้อเดินลงไปมั้ยล่ะ ไปเปนเพื่อนก้อได้ แต่ขอล้างหน้าล้างตาก่อน แปบนึง เสดแล้วก้อลงมาข้างล่างกันค่ะ โดยที่เซเปิดจอค้างไว้รอคุนหนิงมา พอขึ้นมา อ่าวววว ทำไมคอมปิด จีบอกว่ามันปิดเอง เหนไม่มีใครออนเลยนี่จะเปิดไว้ไม - -

                   ส่วนของคุนฝ้าย เซรับโทรจาก reception ข้างล่างเค้าบอกลงไปรับวัสดุอ่ะค่ะ เซเลยลงไปค่ะ แล้วก้อเปิดเครื่องไว้เลยนะคะ บอกจีแล้วด้วยว่ารอคุนฝ้ายอยุ่ อย่าปิด แต่พอลงไปปุ๊บ วัสดุมันแปลกค่ะ- -"

ลงไปตกใจเลยค่ะ ไม่ทราบใครส่งดอกไม้กับขนมมาให้ ให้มารับข้างล่างค่ะ ไม่ลงชื่อนะคะ สงสัยของจี เซเลยโทรขึ้นมาบอกให้จีลงไปเอาของอ่ะคะ จีก้อของไรอ่ะ ลงไปแล้วก้อเอามาเลยดิ เซก้อไม่กล้าอ่ะค่ะ เผื่อเจ้าของเค้ารอจีลงมาเอาของเค้า แต่ดันเปนเซมาเอาแทน มันจะไม่ดีอ่ะค่ะ เลยบอก ให้จีลงมาเอง พอจีลงมา เดินมานี่ยังท่าแบบไม่ตื่นนะคะ พอเหนปุ๊บ "เย้ย พูดเล่นพูดจิงเนี่ย" "จิงจิ" ถามพนักงานเค้าก้อบอกว่ามีคนมาฝากให้ค่ะ ไม่ลงชื่อว่าใครค่ะ แล้วก้อบอกว่าส่งให้ห้อง 910 ห้องเซอ่ะค่ะ แต่ขอบอกนะคะ แบบนี้ท่าทางจีไม่ชอบค่ะ จีชอบแบบแมนๆ กล้าพูดกล้าคุยค่ะ คนนี้มาแบบแอบๆ ไม่ผ่าน

                  

                  ต่อนะคะ เรื่องนี้เปนสำคันของบลอคนี้เลยนะคะ อยากเล่าให้ฟังมากค่ะ โอย เกิดมาใม่เคยเจอปูตัวใหย่ขนาดนี้เลยค่ะ เค้าเรียกกันว่า ปูอลาสก้าค่ะ ตัวแดงๆ ขายาวๆเหมือน spider อ่ะค่ะ แต่ท่อนขนาดข้อมือเลยค่ะ ตัวใหย่น่าจะปามานไม้บรรทัดนะคะ เค้าสั่งมาให้ทานอ่ะค่ะ คนละตัว - -" อุส่าบอกว่า ทานไม่หมดนะคะเนี่ย เพราะมีหลายอย่างอ่ะค่ะ หอยมือเสือ หอยนางรม ปลาอะไรอีกมากเลยค่ะ ทานแล้วอร่อยมากเลยค่ะ วันนี้ทานมากที่สุดเลยค่ะ แต่มื้อนี้ไม่ได้ทานข้าวเลยนะคะ ทานแต่ทะเล สงสัยต้องเปลี่ยนเรื่องละค่ะ แน่นท้องมากแล้ว ขืนคุยต่อมีอ๊อกแน่เลยค่ะ

 

                        สุดท้ายก้อ ขอบคุนนะค้า ที่เสียเวลามาอ่านบลอคเซ ขอบคุนค่า

                                                                                           Lindsey